Bazen arkadaşlarımdan isteklerim olur. Msn de konuşurken camla görüşmek gibi. Ama nedense kimse camla görüşmeye razı değil. Herkesin verdiği cevap aynı: Başka zaman görüşelim, müsait değilim. Ama benim istediğim cevap bu değil! Aceba çok mu zor şey istiyorum? Böyle bir durumda hiç bir arkadaşımı geri çevirmemiştim. Zaten ben insanları kolay kolay geri çeviremem. Kendimi suçlu hissederim! Ama arkadaşlarımın beni neden geri çevirdiğini bir türlü anlamış değilim! Ne diyeyim, hayırlısı olsun. Canları sağolsun. AŞK olsun :)
18 Ekim 2008
16 Ekim 2008
akrepman :)
16 Ekim 2008
2 gün evvel hayatın kıyısındayken son anda Allah'ın yardımı ve kendi çabalarımla kurtuldum.ben bir köy okulunda öğretmenim. Kaldığım yer okulun kömürlüğü. Farelere alıştım artık ama akrep hiç görmemiştim evde. Salı günü son derse girmek üzereyken içerden dersle ilgili dokümanları almak istedim ve bir an da sol ayak parmağımda bir yanma hissettim. Öyle böyle bir acı değildi! Ayağımdan sokulmuştum ama neyin soktuğunu görmedim. Hemen ayağımı tuttum. Sokulan yeri kesmek için bir jilet aradım. Bir taraftan ayağımı tutuyordum diğer taraftan da bulduğum jiletle sokulan yeri kesip zehiri çıkarmaya çalışıyordum. İlk deneme başarısız oldu. Çünkü jiletin ucunu açamamıştım. Öğrenciler dışarıdaydı ve tesadüfen bir öğrencinin velisi denk geldi. Araçla gelmişti ve hemen dışarda bekliyordu. Ondan beni hastaneye götürmesini istedim ve sağolsun hemen yardımcı oldu. Araçta başkalarıda vardı ve birinin yanında temiz bir jilet vardı. Hemen çıkarıp sokulan yerden kesmesini istedim ve diğer taraftanda bacağıma yayılan zehiri durdurmak için baldırımdan turnike uygulamak için bir ip olup olmadığını sordum. Bir bez parçasını kesip ayağıma bağladım. sonra kaymakamımızı arayıp acilen bir ambulans göndermesini istedim. Sağolsun hemen yardımcı oldu ve benden bilgi alıp bir ambulans gönderdi. Tahminen Kahveci denen yerde karşılaşacaktık ve ben de orada olacağımızı söyledim. Ve Kahvecide karşılaştık. İlk müdahaleyi ambulanstaki doktor ve ilkyardım ekibi yaptı. Sonra ilçeyedeki hastaneye götürdüler. Kayıt yaptıktan sonra İldeki devlet hastanesine ambulansla sevkettiler. Tabiki yaşananlar anlatıldığı gibi sakin ve basit bir şekilde olmuyordu. Ayağımdaki sancı gittikçe artıyordu. Bense soğuk kanlılığımla ve ayağımdaki acıyla olan biteni izliyordum. Ama asıl izlediğim kişi yine bendim. Olay 11.45 gibi gerçekleşmişti. İlçeye inişimiz ve ile gelişimiz ortalama 2 saati bulmuştu ve il devlet hastanesine gelmiştik. Fakat ilçedeki gibi ilgiyi burada göredemedim. Müşahade odasında yalnız kalmıştım. Sağolsun yanımda arkadaşım vardı ve özel hastaneye gitmeyi teklif etti. Ben de evet dedim ve özel bir hastaneye gittik. Önce acil girişi yaptık ve orada yine bir iğneden sonra doktor geldi ve durumu takip etmek için yoğun bakıma almak gerektiğini söyledi. Ayağımdaki acı devam ediyodu. 1 gece yoğun bakımda kaldım ve ayağımdaki acıyla 1 gece kaldım. Ertesi gün servise aldılar ve bugün akşam saatlerinde ise taburcu oldum. Şükürler olsun ki şimdi iyiyim. Hayat böyle işte...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




